ஓடுகாலிகள்

பீடங்களின் பிடறிகளில்
விழுந்தன மரண அடிகள்
பெருவலியின் வேதனைகளை
கீரிடங்களைச் சரிசெய்யும் சாக்கில்
சமாளிக்கின்றன.
அக்கம் பக்கம்
யாருமில்லையென்பதை
உறுதி செய்துகொண்டு
வேகமாய் வருகின்றன
வீர முழக்கங்கள்.

எப்போதும் புறமுதுகிட்டு
ஓடத்தயாராயிருக்கும்
ஓடுகாலிகளே...
முதுகெலும்பற்ற
புழுக்களான உம்மோடு
போரிட அல்ல
என் வீரம்

நட்சத்திர வாரம் எப்படி














என் நட்சத்திர வாரம்



என் நட்சத்திர வாரம் எப்படி






ஏமாற்றமே
பரவாயில்லை
நன்று
சிறப்பாக இருந்தது
எதிர்பார்த்த அளவிற்கு இல்லை

Current Results

*நட்சத்திரம்* - நிறைவு செய்கிறேன் - நன்றி அறிவித்தலோடு

ஒரு வழியாக என்னுடைய நட்சத்திர வாரம் இன்றுடன் இனிதே நிறைவு பெறுகிறது. விடைபெறுமுன் நான் முக்கியமாக செய்ய வேண்டியது நன்றி அறிவித்தல்.

நன்றி தெரிவித்தல் ஒரு பண்பாடு. நம்மை மரியாதை செய்த சக மனிதனுக்கு நாமும் அதே மரியாதைத் தருவது. இதில் உயர்ந்தவன், தாழ்ந்தவன் என்ற பேதமெல்லாம் இல்லை. அதனால்தான் பெரும்பாலான பின்னூட்டங்களுக்கு பதில் அல்லது நன்றியைத் தெரிவித்திருக்கிறேன். யாரேனும் விட்டுப் போயிருந்தால் மன்னிக்கவும்

ஏறத்தாழ நட்சத்திர வாரம் தொடங்கியதிலிருந்து 1500 பார்வைகள். 13 பதிவுகள். நட்சத்திர அறிமுகத்தில் சொன்னதை ஓரளவிற்காவது செய்திருக்கிறேன் என்று உறுதியாக நம்புகிறேன். தமிழ் சார்ந்த சில கட்டுரைகளை எழுதத் திட்டமிட்டுருந்தாலும் அரைகுறையாக அவைகள் பதியப்படக்கூடாது என்பதாலேயே இந்த நட்சத்திர வாரத்தில் அந்த பதிவுகள் இடம் பெறவில்லை.மேலும் இது எனது 50வது பதிவு என்பது மகிழ்ச்சிகரமான ஒரு தற்செயல் நிகழ்வே.

என் பதிவுகளுக்காக நேரமொதுக்கி என்னை வாழ்த்தியும், வாசித்து, மனதில் தோன்றிய கருத்துகளையுச் சொன்ன குமரன், அப்படிப்போடு, ஜோ, என்னார், ஞானவெட்டியான், டி.பி.ஆர் ஜோசப், கோ.ராகவன், பிரதீப், வசந்தன், சிவா, சிங்.செயகுமார், அழகப்பன், ராமச்சந்திரன் உஷா, ஆசிப் மீரான், நிலா, துளசிகோபால், நண்பன், முத்து(தமிழினி), மூர்த்தி, பொட்டி கடை, நிலவு நண்பன், சதிஸ், பரஞ்சோதி, கமலியோன், நியோ, தருமி, கீதா, சந்திப்பு, ரவிசங்கர் இளவஞ்சி, சுந்தர், இலவச கொத்தனார், பூங்குழலி, மோகன்தாஸ் ஆகியோருக்கு எனது மனமார்ந்த நன்றிகள். பின்னூட்டமிடாவிட்டாலும் வாசித்த நண்பர்களுக்கும் எனது நன்றிகள் உரித்தாகுக.

விடைபெறும் எனக்குபட்ட சில எண்ணங்கள்.

முன்பு இணைய உலகைப் பற்றி ஒரு மிகப்பெரிய பிம்பம் இருந்தது. இன்று அது என்னிடம் இல்லை. இலக்கியம் சார்ந்து இயங்க நினைப்பவர்கள் எவருக்கும் இணையம் எந்த வகைப் பயனையும் தரப்போவதில்லை. அதை இந்த வலைப்பூ
உலகில் தெளிவாக உறுதிப்படுத்திக் கொண்டேன்.

சுயபிம்ப முன்னிறுத்தலுக்காக நண்பர்கள் படும் சிரமங்களை பார்க்கும் போது, மாயைகளின் மீது மயக்கமில்லாதார் யார் என்றும் எண்ணத் தோன்றுகிறது.
ஒரு கலைக்கூத்தாடியின் வாழ்க்கையைப் போன்றுதான் வலைப்பதிவர்கள் நிலை இருக்கிறது. அவன் வாழ்க்கை நிலையைப் போன்றே நிச்சயமில்லாத சூழல்தான் பதிவுகளில் இருக்கிறது.

சிலர் மட்டும், மிகக் குறைந்த எண்ணிக்கையில் மட்டுமே சிறப்பாக இயங்குகிறார்கள். மற்றவர்கள் எல்லாம் தங்களை உயர்த்திபிடிக்க, முற்போக்கு சிந்தானாவாதிகளாகவும், சமாதான புறாக்களாகவும், தங்கள் நம்பிக்கைகளுக்கு மாறானவைகளாக இருந்தாலும் சரி, அதனால் தனக்கு பயனும், புகழும் வருகிறதென்றே பொருந்தாத அரிதாரங்களை எல்லாம் பூசிக்கொண்டு கோமாளிகளாக வந்து நிற்பதை காணும் போது நகைப்புக்குரியதாக இருக்கிறது.

ஆனாலும், அவ்வப்போது சிலரின் சுய வடிவங்கள் வீதிக்கு வருவதும் இது போன்ற தன்முனைப்புகளினால்தான் என்பது சற்று மகிழ்ச்சிக்குரிய விசயம்.

பொதுவாக ஓரளவிற்கு தேவைகள் பூர்த்தி செய்யப்பட்ட மனிதனிடம் காணும் மனநிலை, இருக்கும் இந்த செளகர்யத்தை இழக்க வேண்டாமே என்று சமரசங்களுடன் வாழத் தொடங்கிவிடுவது, மென்மையான அதிர்வுகளற்ற வாழ்க்கைச் சூழலின் மீதான ஒரு மயக்கம். ஒரு இலகுவான புழங்குதற்குரிய இயங்குதளத்திலேயே இயங்குவது. இப்படி இருப்பவர்களை நான் குறை சொல்ல விரும்பவில்லை. அது அவர்களின் தனிப்பட்ட விருப்பம். ஆனால் ஒருவன் முன்னேறுகிறான், முன்னேறி இருக்கிறான் என்பது அவனோடு முடிந்து போக வேண்டிய ஒரு நிகழ்வல்ல. அது ஒரு சங்கிலித் தொடர். தன்னைத் தொடர்ந்தும், தூரமாய் தன்னை பின் தொடர்ந்து வருபவனுக்கும் வழிகாட்டியாகவும் இருக்க வேண்டிய பொறுப்பு அவனுக்கு இருக்கிறது. அதைத் தட்டிக் கழிக்கும் போக்கே மிகப்பரவலாக காணபடுகிறது. இந்த மனப்பாங்கு வாழ்க்கையின் மிகக் கீழான நிலையிலிருந்து உயர்ந்தி நிலைக்கு வந்தவர்களிடத்தில் வந்துவிடுவதுதான் பெரும் சோகம். அது அவரைச் சார்ந்த சமூகத்தின் வளர்ச்சிக்கு ஒரு பின்னடவை, சறுக்கலை ஏற்படுத்தி விடுகிறது.

அதே போலத்தான் கலை, இலக்கியம் என எதுவானாலும் வாழும் சமூகத்திற்கும், மனிதர்களுக்கும் பயன்படாத எவையும் குப்பைத் தொட்டிக்கு போக வேண்டியதே. மக்கள் பிரச்சனைகளைப் இலக்கியங்களில் பேசுவதால் அதற்குண்டான புனிததன்மைக்கு பங்கம் வருகிறது என்று எவரரவது சொன்னார்கள் என்றால் தேவையில்லை அந்தப் புனிதப் புண்ணாக்குகள் என்று உண்மைகளை நிர்வான நிலையிலே உரத்து சொல்வோம் ஊருக்கு.

வலைப்பூவில் தீவிரமாக இயங்கத் தொடங்கிய குறிகிய காலத்திலேயே எனக்கு வாய்ப்பளித்த தமிழ்மணம் நிர்வாகத்திற்கும், காசி மற்றும் மதி கந்தசாமி அவர்களுக்கும் எனது நன்றிகள்.

எனக்கு மிகவும் பிடித்த இன்குலாப் அய்யா அவர்களின் கவிதையோடு என் நட்சத்திர வாரத்தை நிறைவு செய்கிறேன்.

எழுதமாட்டேன்

எழுதமாட்டேன்
ஒருவரி கூட
நீ
ஒப்பும்படி

எழுத்திலும் அதிரும்
என் பறையொலி
நாராசமாய்
உன்
செவியில் இறங்குதல் போல்

உன்
மெளனவரியும்
அருவருக்க ஊரும்
என்
கண்ணிலூம் மனசிலும்
ஒரு
கம்பளிப் புழுவாய்

என்
கவிதை முளைவிடும்
மனுசங்க வெளியை
உன்
கால்விரல் நகமும்
தீண்டாதது போலவே
மேட்டிமைத் திமிரும்
உன்
சபை வாசலில் கூட
நீளவே நீளாது
என் மயிரின்
நிழலும்

**
அன்புடன்
முத்துகுமரன்.

*நட்சத்திரம்* - ஆகஸ்ட் 5, அண்ணன் அறிவுமதியுடன்

சென்ற முறை விடுமுறைக்காக தாயகம் சென்ற போது அண்ணன் அறிவுமதி அவர்களைச் சந்தித்தேன். அவருடனான சந்திப்பு என் நெஞ்சில் நீக்கமற நிறைந்திருக்கிறது.

பாசத்தோடு தம்பி, தம்பி என அவரழைக்கும் போதெல்லாம் எனக்குள் எப்போதுமில்லாத இனிமையான அதிர்வுகள்.

மதுரையிலிருந்து ஆகஸ்ட் 4 ம் தேதி காலையில் சென்னை சென்றேன். அன்று மாலை 3 மணிக்கு அறிவுமதி அண்ணனை தொடர்பு கொண்டேன். தான் முக்கிய அலுவலில் இருப்பதாகவும் மாலை 6 மணிக்கு தொடர்பு கொள்ளுமாறும் கேட்டுக் கொண்டார். நான் அண்ணனுக்கு தொலைபேசி செய்யாமலே மாலை 5 மணிக்கு மாமாவின் இல்லத்திலிருந்து புறப்பட்டு மாம்பலம் ரயில் நிலையமடைந்தேன். சென்னையில் வாங்க வேண்டிய புத்தகங்களை பற்றி இசாக்கும், நண்பணும் பட்டியலிட்டிருந்த மின்னஞ்சலை பிரதியெடுத்துக்கொண்டு அவரது அலுவலக முகவரியான அபிபுல்லா சாலையை விசாரிக்க தொடங்கி நடந்தேன். நடந்தேன். கோடம்பாக்கம் ரயில்நிலையத்தின் கிழக்குப்பகுதியே வந்துவிட்டது. அண்ணனின் அலுவலகமும் அங்குதான்.

அலுவலகம் சென்றால் பூட்டிக் கிடந்தது. இப்போதுதான் கிளம்பிப் போனார் என்று சொன்னார்கள். எனக்கு மிகுந்த ஏமாற்றமாகி விட்டது. அண்ணனை மறுபடியும் தொலைபேசியில் அழைத்தேன். மறுநாள் காலை சந்திக்கலாம் என்றார். பிறகு பேராசிரியர் திரு. சுப.வீரபாண்டியன் அவர்களின் வீட்டிற்கு தொலைபேசி மூலம் தொடர்பு கொண்டேன். சுப.வீ அவர்களே எடுத்தார்கள். அன்புடன் பயணம் பற்றியும் தாய் தந்தையர் நலம் பற்றியும் விசாரித்தார். அன்று முழுவதும் தமிழ் முழக்கம் அலுவலகத்திலே இருந்ததாகவும் மாலையில் திரு. பழ.நெடுமாறன் ஐயாவை சந்தித்துவிட்டு வந்ததையும் கூறினார். அடடா நல்ல வாய்ப்பை நான் இழந்துவிட்டேன் அய்யா என்றேன். சிரித்துக் கொண்டே கண்டிப்பாக நாம் சந்திப்போம் என்றார்.

நான் அண்ணன் அலுவலகத்திற்கு செல்ல அவரும் அப்போது ஆட்டோவிலிருந்து இறங்கிவந்தார். நான் துபாயிலிருந்து வந்திருக்கிறேன் எனச் சொல்ல வாங்க முத்துகுமரன் என்று அழைக்க நான் மகிழ்ச்சியில் திக்குமுக்காடிப் போனேன். முதலில் எனக்கு லேசாக பிரமிப்பாகயிருந்தாலும் அவரின் இயல்பான பேச்சால் எனக்கிருந்த தயக்கத்தை போக்கிவிட்டார். அவருடனான சந்திப்பு எனக்கு அளவிலாத மகிழ்ச்சியைத் தந்தது, நான் அவரைப் பற்றி கொண்டிருந்த எண்ணங்களைப் பற்றியும் பொதுவான மதிப்பீடுகளையும் தெரிவித்தேன். அவரிடம் நாங்கள் வாங்க திட்டமிட்டிருந்த புத்தகங்களைப்பற்றி அவரின் கருத்துகளையும் கேட்டேன். எல்லாம் நல்ல புத்தகங்கள்தான் என்றும் மேலும் சில புத்தகங்களையும் சொன்னார்.நான் குறித்துக் கொண்டேன். பெரும்பாலான புத்தகங்கள் நீயு உட்லேண்ஸ் புத்தக கடையிலே கிடைக்குமென்றும் பத்து சதவீதமாது கழிவு கொடுத்தால் மட்டும் வாங்கு என்றார். நானும் சரி அண்ணா என்று சொன்னேன்.

அப்புறம் தமிழைப் பற்றியும் இன்றைய சூழல்களைப் பற்றியும் எனது எண்ணங்களை அவரோடு பகிர்ந்து கொண்டேன். எல்லா வற்றறயும் பொறுமையாகக் கேட்டுக் கொண்டு அவ்வப்போது எனது ஐயங்களையும் தெளிவுபடுத்தினார்.

அவருடைய நீலம் குறும்படத்தை பற்றியான லயோலா கல்லூரி மாணவர்களுடன் கலந்தாய்வு இருப்பதால் நான் அங்கு செல்கிறேன், நீ புத்தகங்கள் வாங்கிய பின் என்னைத் தொடர்பு கொள் நானும் அதற்குள் வந்துவிடெவேன் என்று சொல்லிவிட்டு அவருடைய உதவியாளரையும் என்னுடன் புத்தகக் கடடக்கு அனுப்பி வைத்ததர்.

ஏற்கனவே வாங்க வேண்டிய புத்தகங்களின் பட்டியல் இருந்ததால் எனது பணி எளிதாக இருந்தது. ஒரு சில புத்தகங்கள் இல்லை. அவைகளை புத்தகத்தை வெளியிட்ட பதிப்பகங்களிலிருந்து வரவழைத்து தந்தார்கள். இலக்கியம் தொடர்பான திறனாய்வு புத்தகங்கள், கவிதைப் புத்தகங்கள் என நிறையய வாங்கினேன். நான் திரைக்கதை புத்தகங்கள் ( உதிரிப்பூக்கள், பாரதிகண்ணம்மா, த்ரோன் ஆப் பிளட் ) ஆகிய புத்தகங்களும், நடுகற்கள் என்ற புத்தகமும் வாங்கினேன். எல்லாவற்றையும் ஒரு பெரிய மூட்டையாக கட்டிக் கொண்டு மறுபடியும் அண்ணன் தொலைபேசி எண்ணுக்கு அழைத்தேன், அலுவலகத்தில்தான் இருப்பதாகவும் அதனால் நீ வா என்றார்.

மெதுவாக பேச ஆரம்பித்தேன். இளவேனில் கால பஞ்சமி பாடலிலிருந்தே உங்கள் கவிதைகளின் ரசிகன் என்றேன். நீங்கள் காதல் புத்தகம் என்ற படத்திற்கு எழுதிய கவிதைகளை விளம்பரங்களில் பார்த்திருக்கிறேன், அப்போதே எனக்கு உங்கள் எழுத்துகளை பிடிக்கும் என்றேன் . அப்படியே வெளிவரயிருக்கிற எனது '' தீபங்கள் பேசும்'' கவிதை தொகுப்பை பற்றி பேசிவிட்டு அவரது நட்புக்காலம் கவிதை தொகுப்பு எனக்குள் ஏற்படுத்திய தாக்கத்தை பற்றியும் சொன்னேன். அது ஒரு நாள் இரவில் எழுதினதுடா தம்பி என்று சொன்னார்.

பல இளம் கவிஞர்களுக்கு தாயாய் இருக்கும் அவரது அன்பினாலே ஏராளமானவர்கள் தங்கள் கவிதைகளைக் கொடுத்து அவரின் கருத்துகளை அறிய காத்திருப்பதை அவரது அலுவலகத்தில் வந்து சேர்ந்திருந்த கவிதை தொகுப்புகளிலிருந்து உணர முடிந்தது. ஆனால் இந்த அன்பு பிணைப்பே அவர் எழுத்துக்கு மிகப் பெரிய தடையாய் இருப்பதாக அவர் எதேச்சையாகச் சொல்ல எனது தொகுப்பை பற்றிய கருத்துகளை நான் வற்புறுத்திக் கேட்கவில்லை. அவரது உள்ளம் அத்தனை அன்பு நிறைந்தது. கருத்துக்காக கொடுக்கும் கவிதைகளை மேம்போக்காக வாசித்து சம்பிரதாய வார்த்தைகளை இட்டு பதில் சொல்வதில்லை. ஒவ்வொன்றையும் ரசித்து தனது ஊக்கத்தை தருபவர் அவர்.

'' எழுதுங்கடா தம்பி''

என்பதுதான் சந்திக்கும் அனைவரிடமும் அவர் சொல்லக்கூடிய வார்த்தை. அவரரிடம் அண்ணா பல்வேறு கவிதைப் புத்தகங்களை வாசிக்க வாசிக்க எனக்கு ஒருவகையான மிரட்சி வருகிறது. அடிக்கடி நான் எழுதுவதெல்லாம் கவிதைதானா என்ற சந்தேகம் வருகிறது என்றேன். அவர் இதுதான் கவிதை என்று யாரும் தீர்மானிக்க முடியாது. கவிதை புனிதமானது போன்றவற்றை கண்டு அஞ்சாமால் எழுது என்றார். எழுத எழுதத்தான் சிந்தனைகளையும், மொழியையும் கையாளக்கூடிய திறமை வரும், அதனால் எந்த மிரட்சிக்கும் ஆளாகமல் தொடர்ந்து எழுது என்றார்.

சுனாமி பேரழிவை மையமாக வைத்து அவர் இயக்கிய நீலம் குறும்படத்தை பற்றி என் பேச்சு திரும்பியது. நீலம் படத்தின் இரண்டு புகைப்படங்களை காட்டினார். சுனாமியால் உறவுகளை இழந்த ஒரு சிறுவனின் கண்ணீரை வெளிப்படுத்தும் படம் அது. சிறப்பாக இருக்குது அண்ணா என்றேன்.
சிறுவன் அரவிந்த் பச்சான் நன்றாக நடித்திருப்பான் போலிருக்கண்ணா என்றேன். அவரும் ஆமாம் என்றார். மிகச் சிறப்பாக செய்திருக்கிறான் என்றார்.

நான் அவரை சந்திக்க சென்ற அந்த சமயம் அந்தப் படம் தொடர்பாகவும், சுனாமி பாடல்கள் தொகுப்பு சம்பந்தமாகவும் அவர் மிக்கப் பரபரப்பாக இருந்த சூழல் அது. (**சுனாமி பாடல்கள் தற்போது கடலே கடம்மா என்னும் பெயரில் குறுந்தகடுடாக வெளியிடப்பட்டிருக்கிறது. பல்வேறு இசை அமைப்பாளர்களின்(பத்து) ஒத்துழைப்போடு வெளிவந்திருக்கிறது. அத்தனையும் உயிரை உருக்கும், உலுக்கும் பாடல்கள்.** )

ஆனா தமிழ் பத்திரிக்கைகள் இந்த செய்திக்கு அதிக முக்கியத்துவம் தரவில்லையே என்றேன். விருது கிடச்சா எல்லாரும் கேமராவையும், பேப்பரையும் தூக்கிட்டு ஓடி வருவாங்கடா என்றார். குமுதம் மட்டும் செய்தியை போட்டிருந்தது. அருவருக்கத்தக்க ஆபாசங்களை அச்சிலிற்றி, தமிழனின் சிந்தனை உணர்வுகளை காயடிப்பதில் தெளிவாக இயங்கும் இந்த ஊடகங்கள், ஒரு தமிழன் தன் இனம் சந்தித்த மிக கொடூரமான ஒரு பேரழிவை, வரலாற்று துயரை தனது மொழியில் பதிவு செய்திருப்பதை கண்டும் காணாதிருந்ததை நினைத்து எரிச்சல் வந்தது.

ஆனால் அண்ணன் இதையெல்லாம் சுத்தமாக எதிர்பார்ப்பதே இல்லை.

அவரது மொழி சிறிது வளைந்தால் பணத்தை கொட்டிக் கொடுக்க காத்திருக்கிறார்கள். ஆனால் மொழியின் மீதும், இந்த சமூகத்தின் மீது அவர் கொண்டுள்ள பாசமும், அதை ஒரு கோள்கையாகவே கடைபிடிப்பதையும், அதனால் அவருக்கு ஏற்பட்டிருக்கும் இழப்புகளும் ஏராளம். இப்போது ஏன் திரைப்படத்திற்கு பாட்டெழுத மாட்டேன் என்று சொல்கிறீர்கள். திரையுலகில் உங்களைப் போன்றிருக்கும் ஒருசில சிந்தனையாளர்களும் எழுத மறுப்பது எந்த வகை நியாயம் என்று கேட்டேன். அதற்கு சவாலான வாய்ப்புகள் எதுவும் வருவதில்லை. வருவதெல்லாம் ஆபாசத்தை முன்னிறுத்தியும், பெண்களின் அங்கங்களை வர்ணித்து எழுதச் சொல்கிற பாடல்கள்தான். அது மாதிரி எழுத எனக்கு விருப்பமில்லை என்றார். சேதுவில் எங்கே செல்லும் இந்த பாதை எழுதினேன். அது காலம் கடந்தும் என் பெயர் சொல்லும். அது மாதிரி சவாலாக வந்தா கண்டிப்பா எழுதுவேன் என்றார்.

நான் மெதுவாக எனக்கும் திரைப்பட இயக்குனராகும் ஆசை இருக்கிறது என்றேன். நன்கு ஸ்கிரிப்ட் எழுத கற்றுக் கொள் என்றார். யாரிடமாவது உதவி இயக்குனராய் சேர்ந்து எடுபிடி வேலை செய்து, தொழில் கற்று இயக்குனர் ஆக வேண்டும் என்று எண்ணாதே. முறையாக படித்து விட்டு நேரிடையாக வா என்றார். கதை பற்றிய அறிவைப் பெற கிழக்கில் தேடு. தொழில் நுட்ப விசயங்களை மேற்கிலிருந்து பெற்றுக் கொள் என்றார். ஆம் எத்தனையோ வித்தியாசமான கதைகள் படிப்பினைகள் நமக்கு கிழக்கு ஆசியாவிலிருந்து கிடைக்கும் என்பதை மிக எளிமையாகச் சொல்லிவிட்டார்.

இடையில் அவரது தம்பிகள் சிலர் வந்தனர். அவர்களிடமெல்லாம் இவர் இசாக்கின் நண்பர் என அறிமுகம் செய்து வைத்தார். அவர்கள் வேடிக்கையாக தம்பிகள் கூடிக்கிட்டே போறாங்க என்றனர். நான் சிரித்துக் கொண்டேன். அப்போது துபாயிலிருந்து வந்திருந்த இன்னொரு நண்பரும் வந்து சேர்ந்தார். நாங்கள் பேசிக்கொண்டிருக்கும் போதே ஒரு தோலைபேசி அழைப்பு.

அது பேராசிரியர் சுப.வீ அவர்களிடமிருந்துதான்.....

அண்ணன் பேசிவிட்டு என்னிடம் கொடுக்க, அடடா நீங்க மதி அலுவலகத்தில் இருக்கிறேன் என்று சொல்லியிருந்தால் நான் வந்து கலந்து கொண்டிருப்பேனே என்றார். நாம் நாளை கண்டிப்பாக சந்திப்போம் என்றார்.

பேசிக்கொண்டு இருந்ததில் நேரம் போனதே தெரியவில்லை. மாலை 7 மணிக்கு மேல் ஆகிவிட்டது. உங்களுடனான சந்திப்பு எனக்கு மிகவும் மகிழ்வாய் இருந்தது என்றேன். அவர் சிரித்து கொண்டே வழியனுப்பி வைத்தார்.

சுப. வீ அவர்களுடனான சந்திப்பும் மிக இனிமையான ஒன்றுதான்.

அதைப் பற்றி பிறிதொரு சமயத்தில் பகிர்ந்து கொள்கிறேன்.

****

இந்தப் பொங்கல் கவிதை ஆர்வலர்களுக்கும், குறிப்பாக எங்களுக்கு தித்திப்பான சக்கரைப் பொங்கலாகவே அமைந்துவிட்டது. கவிதைகளுக்காகவும், கவிஞர்களுக்காகவும் அண்ணன் ''தை'' என்னும் பெயரில் புதிய கவிதை இதழை தை முதல் தேதியிலிருந்து தொடங்கி இருக்கிறார். இதழியல் உலகில் அது சிகரங்களைத் தொடும் என்ற நம்பிக்கை இருக்கிறது.

அண்ணனுக்கு அன்பான வாழ்த்துகள்.......

*நட்சத்திரம்* - பிடித்த கவிதைகள் ஆறு - கவிதை 6

புரிந்து கொள்ளுங்கள்!

புரிந்து கொள்ளுங்கள்-எதிரியைப்
புரிந்து கொள்ளுங்கள்!

சூரியனை அப்பிய முகங்களுக்குள்ளே
சூனிய இருள்கள் புதைந்து கிடைக்கும்
உதட்டில் நெளியும் சாத்வீக மந்திரம்
உள்ளத்தில் ஆயிரம் ஓநாயின் ஓசை

அகிம்சை உறைக்குள் ரத்தவாடை
அமைதிவனத்தில் நச்சுப் பூக்கள்
தருமச் சக்கரம் சுழலும் தடங்களில்
புதையும் மானுட உயிரின் ஓலம்

இதனது முகத்தை எவர் கிழிப்பார்கள்
இவனது தோலை எவர் உரிப்பார்கள்
இந்த எதிரையைப் புரிந்தவர் எவரோ
இந்த வரலாற்றைப் படைப்பவர் அவரே!

-கவிஞர். இன்குலாப்

** ஒவ்வொரு புல்லையும் - இன்குலாப் கவிதைகள், இயல் 4**

*நட்சத்திரம்* - பிடித்த கவிதைகள் ஆறு - கவிதை 5

தேசிய நீரோட்டம்

அணைகளை உடைத்து
கரைகளைத் தகர்த்து
மரங்களைச் சாய்த்து
இதோ
பாய்ந்து வருகிறது
தேசிய நீரோட்டம்

ஏன் விலகி நிற்கிறீர்கள்!
குதியுங்கள்.

நவீன பாவங்களை
கழுவௌவதற்காகவே
புறப்பட்டு வந்த
புண்ணிய தீர்த்தம் இது.

அதோ
சாக்கடைகள் எல்லாம்
இதில்
சங்கமாகிப்
பவித்திரமடைவதை நீங்கள்
பார்க்கவில்லையா?

இதோ தங்கள் தீட்டுத் துணிகளை
இதில்
துவைத்துக்கொள்கிறவர்களை-
தங்கள்
வலையை வீசி இதில்
மீன் பிடித்துக் கொண்டிருப்பவர்களை-
நீங்கள் பார்க்கவில்லையா?

நீங்கள் மட்டும் ஏன்
விலகி நிற்கிறீர்கள்?

வான் பொய்த்தாலும்
தான் பொய்க்காத
நீரோட்டம் இது
தாகம் தணித்துக்கொள்ளுங்கள்;
வறண்ட வயல்களுக்கு
வாய்க்கால் வெட்டிப் பாய்ச்சுங்கள்.

உங்கள்
கப்பரைகளுக்கு இதனால்
ஞானஸ்நானம் கொடுங்கள்.

உங்கள் தீபங்களை இதில்
மிதந்து போக விட்டுவிடுங்கள்

உங்கள் முகவரிச் சுவடிகளை இதில்
போட்டு விடுங்கள்

உங்கள் கனவுகளின் அஸ்தியை இதில்
கரைத்து விடுங்கள்

உங்கள் ரத்தத்தை
வெளியே கொட்டி விட்டு
இதை நிரப்பிக் கொள்ளுங்கள்

இனி
நீர்களுக்கு
தனி விலாசங்கள் தேவையில்லை

நதிகள் குளங்கள் கிணறுகள்
எல்லாம் மூழ்கிவிட்டன.
கண்ணீரும் மூழ்கிவிட்டது

நீங்களும் மூழ்கிவிடுங்கள்.

கவிக்கோ. அப்துல் ரகுமான்
**சுட்டுவிரல் தொகுப்பிலிருந்து, 3.11.87.**

*நட்சத்திரம்* - பிடித்த கவிதைகள் ஆறு - கவிதை 4

அணுத் திமிர் அடக்கு


சலுகை
வெறு


திணித்தலை
எதிர்


மிரட்டலைச்
சந்தி


அடங்க
மறு


திமிறு
திமிறு


மூச்சு
என்பது
உரிமைக்குப்
பிறகு

-இலட்சியக் கவி. அறிவுமதி
** அணுத் திமிர் அடக்கு தொகுப்பிலிருந்து**

*நட்சத்திரம்* - பிடித்த கவிதைகள் ஆறு - கவிதை 3

காவல்

விழிகள்
நட்சத்திரங்களை வருடினாலும்
விரல்களென்னவோ
ஜன்னல் கம்பிகளோடுதான்-

- கவிஞர். மு. மேத்தா

**கண்ணீர் பூக்கள் தொகுப்பிலிருந்து**

*நட்சத்திரம்* - பிடித்த கவிதைகள் ஆறு - கவிதை 2

ஒரு சுயசரிதைக் கவிதை

அன்றொரு நேற்று
'அருணாச்சலம் பேரன்
லட்சுமி மவன்'

அடுத்தொரு நேற்று
'சுசி புருசன்'

நேற்றொரு நேற்று
'சுடர் அப்பா...
கதிர் அப்பா...
கண்மணி அப்பா'

இன்று
காவியா தாத்தா
ஓவியா தாத்தா
அபூர்வா தாத்தா


எனக்கொரு பெயர் இருப்பது
எப்படித் தெரியாமல் போனது
என் தெருக்காரர்களுக்கு...

-கவிஞர் மீரா

**கோடையும் வசந்தமும் தொகுப்பிலிருந்து**

*நட்சத்திரம்*- பிடித்த கவிதைகள் ஆறு - கவிதை 1

மந்தை -

மேடை.

'தமிழா!
ஆடாய்
மாடாய்
ஆனாயடா...
நீ'
என்றேன்.

கை
தட்டினான்

-''உணர்ச்சிப் பாவலர் காசி.ஆனந்தன்"

(காசி ஆனந்தன் நறுக்குகள் தொகுப்பிலிருந்து )

*நட்சத்திரம்* - வேரோடு பெயர்ந்த உயிர்

வெளியே மழை விட்டிருந்தது.

காலையிலிருந்து பெய்த மழைக்குபிறகு வானம் இப்போதுதான் சற்று வெறித்திருக்கிறது. கையில் குடையை எடுத்துக் கொண்டு நானும் தேனும் பூங்காவிற்கு நடக்கத் தொடங்கினோம். சாலைகள் எல்லாம் ஈரப்பதமாக இருக்க காலை கவனமாக ஊன்றி நடக்க வேண்டியிருந்தது. சாலைகள் மரங்கள் சுவர்கள் எல்லாம் புதுக்குளியலை முடித்த புத்துணர்வோடு பளிச்சென இருந்தன. இந்த பாதையில் நடப்பது 40 வருடங்களாக தொடரும் விசயம். எங்கள் வாழ்க்கையைப் போலவே காலவோட்டத்தில் இந்தச் சாலையின் மாற்றங்களும் ஏராளம். நாங்கள் வரும் போது இது சின்னத் தோட்டமும் கொஞ்சம் காலிமனையும் உள்ள வீடாக இருந்தது. இன்றுநெரிசல்களால் சிக்கித் திணறிக் கொண்டிருக்கிறது.

தேனு, செந்தில் போன் பண்ணினா?.

எப்ப ஊர்ல இருந்து வர்றேன்னு எதுவும் சொன்னானா? மருமக, பேரன் எல்லாம் சொகந்தானா?

எல்லாம் சொகந்தானாம். அவனுக்கு இப்ப வேல கொஞ்சம் அதிகம். இன்னும் ஒரு மாசந்தான, பொங்கலை ஒட்டி வந்தா சேர்ந்த மாதிரி நாளுஞ்சு நாளைக்கு இருக்கலாம்ன்னு சொன்னான், அப்புறம் எம்பேரந்தான் பள்ளிக்கூடத்தில பர்ஸ்ட் ரேங்காம், ஸ்கூல் டீச்சரெல்லாம் அவளப் பத்தித்தான் பேசிக்கிறாங்களாம், சொல்லும் போதே தேனுவின் முகம் சந்தோசத்தில் பூரித்தது.

வாங்கய்யா, வாங்கம்மா, பூங்காவிற்கு அருகில் பூ விற்கும் ரஞ்சிதத்தின் கணீர் குரல். செளக்கியங்களா, நல்ல செளக்கியம்தான். 100மல்லிகைப்பூ கொடுத்தா. மறக்காமா பொங்க நாள்ல வீட்டு வந்து பூ கொடுத்திடு. அப்புறம் மல்லிகைப்பூ, கனகாம்பரம் எல்லா சேத்து எடுத்திட்டு வா. ஊர்ல இருந்து மருமக பேரன்லாம் வர்றாங்க.சரிம்மா. நான் கடைக்கு வர்றப்ப அப்படியே வீட்ல கொடுத்திட்டு வந்திடறேன்.

இருவரும் பூங்காவின் பெரிய அரச மரத்திற்கு கீழிருக்கும் அந்த மூலை பெஞ்சை நோக்கி நடந்தோம். எனக்கு ரெம்ப பிடித்த மரம். விவரம் தெரிந்ததிலிருந்து அதற்கும் எனக்கும் ஏதோ ஒரு உறவு இறுக்கமாக இருக்கிறது.பலமுறை அதன் நிழலில் இளைப்பாறியிருக்கிறேன். தேனுவோடு பலமுறை இங்கு வந்திருக்கிறேன். என் கவலைகள் மறந்திருக்கிறேன். இப்பவும் பேரனை கூட்டி வந்து விளையாட்டு காட்டினது, அவங்கூட ஓடியாடி, ஒளிஞ்சு விளையாண்டது எல்லாம் இந்த மரத்தை சுத்திதான்.என்ன உங்க சிநேகதருகூட எதுவும் பேசலையா, மரத்தையும் என்னையும் பார்த்து கிண்டலடித்தாள். போறப்ப பேசிக்க வேண்டியதுதான். சரி ஈரமா இருக்கு நான் துண்ட விரிக்கிறேன், அப்புறமா உக்காரு.

தேனு, உனக்கு பொங்கலப்ப வேலை அதிகமாகப்போகுது, எல்லாத்தையும் இழுத்து போட்டுகிட்டு செஞ்சா ஒத்துக்குமா? அப்புறம் மூட்டு வலிக்குது , இடுப்பு வலிக்குதுன்னு சொல்லப் போற?

என்ன பேசுறீங்க, ஜீவன் இருக்கும் வரை உழைக்கபோறேன், மருமவதான் கூடமாட ஒத்தாசை பண்ணுவாள அப்புறம் என்ன. எம்புள்ளைங்களுக்கு செய்யுறதுனால நோவுன்னு ஒன்னும் சொல்ல மாட்டேன்?

ம் நல்ல மாமியார்தான். விட்டுக் கொடுக்காம பேசுறியே. அதுக்குதான் தூரத்தில இருக்கிறது எப்பவுமே நல்லது.

அடடா, வயசாயிட்டாலே என்ன பேசுறோம்ன்னு தெரியாதா உங்களுக்கு?

நான் சிரித்தேன்.

என்ன சிரிக்கிறீங்க.

இல்லை கல்யாணமான புதுசுல உன்னை அடிக்கடி சீண்டுவேன் ஞாபகம் இருக்கா? கோவத்துலதான் நீ ரொம்ப அழகா இருப்ப, அதை ரசிக்கத்தான்அப்படி செய்வேன். அது மாதிரித்தா இப்பவும் நீ அழகா இருக்க...

அட ராமா, விவஸ்தையே கிடையாதா, எந்த வயசில எதை பேசனும்ன்னு,
இது என்னடி புதுக்கூத்தா இருக்கு, எம்பொண்டாட்டி அழகுன்னு நான் சொன்னா தப்பா? அறுபதாம் கல்யாணம் முடிஞ்சு இரண்டு வருசந்தானடி ஆகுது.நான் இன்னும் புது மாப்பிள்ளைதான்.

சரி சரி போதும் உங்க ராமயணம். இந்த வாட்டியும் பேரனை கூட்டிக்கிட்டு இதே பூங்காவுக்கு வராம வேற இடங்களுக்கெல்லாம் கூட்டிட்டு போங்க
சரி ஆத்தா, நேரம் ஆயிடுச்சு, இருட்ட ஆரம்பிச்சிடுச்சு, நாம புறப்படலாம்.
அதிகம் பேசாமலே வீடு வந்து சேர்ந்தோம்.

மழை திரும்பவும் வலுவாக பெய்ய மார்கழி குளிர் இன்னும் அதிகமாக வாட்ட ஆரம்பித்துவிட்டது இந்த வருசம் ரெம்ப ஜாஸ்திதான். ஸ்வெட்டர் போட்டும் நல்ல குளிர். கம்பளியை போர்த்திக் கொண்டு தூங்கினோம். காலிங் பெல் அடிக்க, முழிப்பு வந்தது, பால்காரன் வந்துட்டானா என்றவாரே அடுப்படியிலிருந்து பால்பாத்திரத்தை எடுத்து கொண்டு போனேன்.
தேனு நன்றாக தூங்கி கொண்டிருந்தாள்

பாவம் ரெம்ப அசதி போல இருக்கு, விலகியிருந்த போர்வையை நன்கு போர்த்தி விட்டு நானும் மறுபடியும் படுத்துக் கொண்டேன்.
குட்டித் தூக்கம் முடித்து எழுந்த போதும் எழுந்திருக்கவில்லை

தேனு, தேனு,

என்ன உடம்புக்கெதுவும் சொகமில்லையா, இவ்வளவு நேரம் தூங்க மாட்டியே, அவளிடம் பதிலேதும் இல்லை. எனக்கு அடிவயிறு பிசைய ஆரம்பித்துவிட்டது என்னம்மா என்னாச்சு என்று தலையில் கை வைத்து பார்த்தேன். உடம்பு ஜில்லுன்னு இருக்கே.எனக்குள் பதட்டமாக மூக்கின் அருகே விரலை கொண்டு போனேன், என் இதயம் நின்று விட்டது. அவளிடம் மூச்சு இல்லை. இருக்காது தேனு, உனக்கும் ஒன்னும் இல்ல, இரு இப்பவே நான் டாக்டரை கூட்டிட்டு வரேன், என்உதடுகள் உளரத் தொடங்கின. ற்கும் அவசியமில்லாது போல் உன் இறுதி தூக்கத்தில் ஆழ்ந்திருந்தாய்.

போர்வையை விளக்கி அவள் தலையை என் மடியில் வைத்துக் கொண்டேன். உங்கள்ட்ட சொல்லாம எதாவது செஞ்சிருக்கேனான்னு சொல்லுவியே, இதை மட்டும் ஏம்ம சொல்லாம செஞ்ச, ஏன் என்கிட்ட சொல்லிட்டு போகுறதுக்கு ஒன்னுமே இல்லையா? எம் மேல அப்படி என்னமா கோபம் உனக்குதலையில் அடித்து கொண்டேன். உண்மையை மறுக்க முடியாது. நீ என்னை விட்டு போயிட்ட, என்னை விட்டுட்டு போயிட்டியே?தள்ளாடியபடியே எழந்து செந்திலுக்கு சேதியைச் சொன்னேன்.

செந்திலும் மருமகளும், பேத்தியும் வந்து சேர, எல்லாக் காரியங்களும் நடக்கத் தொடங்கியது. பாவம் பேரன்தான் ரெம்ப ரெம்ப அழுதுதீர்த்து விட்டான்.பாட்டி திரும்ப வரமாட்டாங்களா சொல்லுதாத்தா, சொல்லு என்றவனை பதிலில்லாமல் என்னோடு இறுக அணைத்து கொண்டேன்.

நேற்று இருவரும் சேர்ந்து போன அதே சாலையில் இன்றும் பயணம்.

இன்று அவள் மட்டும் அலங்காரமாய், ரதத்தில்

பூங்காவைக் கடந்த போது பேரன் சொன்னான்.

தாத்தா உம் மரம் சாஞ்சி கெடக்கு.

ஆமாண்டா,

என் உயிர்தான் வேரோடு பெயர்ந்து என்னை விட்டு போயிட்டிருக்கே....

*நட்சத்திரம்* - தம்பிக்கொரு கவிதை

நாம்
அதிகமாக பேசியது கிடையாது
சேர்ந்திருக்க வேண்டிய பருவத்தில்
பிரிந்தே இருந்து விட்டோம்

கேபிள்டீவிக்காக
தெருத்தெருவாய்
ஆளுக்கொரு பக்கம் சுற்ற
ஒழுக்கம் வர வைக்க
நீ விடுதிச் சிறையில்
வயது விதிகளினால் நான் தப்ப
வெற்றி பெற்ற ஏழாம் வகுப்பே
மறுபடி பயிலும் தண்டனை உனக்கு

நானோ தினம் அம்மாவுடன் இருக்க
உனக்கோ பார்ப்பதற்கே
மாதமிருமுறைதான் அனுமதி
பச்சப்பிள்ளை நீ எப்படி துடித்திருப்பாய்
அதனால்தானோ
அம்மாவைக் காணும்போதெல்லாம்
புன்னகையால்
விரிப்பாய்

அப்பாவும் நானும்
உன்னை பார்க்க வந்தது குறைவுதான்
விடுமுறைகலெல்லாம்
அம்மாவின் முந்தானை பிடித்து திரிந்தது
புரிகிறது இன்று

நீ யாரோடும் ஒட்டாது
நீ மெளனம் கொள்ள
நாங்களே காரணமென்றுணர்ந்த மனம்
அழுத்துகிறது

உன் உடல்நலனறிந்துதான்
விருப்பத்திற்கு மாறாய்
கல்லூரியிலும்
விடுதிச் சிறை நீட்டிப்பு

நான்
உன் ஆசைகளை காயப்படுத்தியே
இத்துணை நாள் வாழ்ந்திருக்கிறேன்

உணர உணர
உறுத்தாலாய் இருக்குதுடா
இருந்தாலும்
நிச்சயம் தெரியும்
வழக்கமான உன் மெளனப்புன்னைகையாலே
என்னை புரிந்து கொண்டதை
உணர்த்துவாய்
நீ என் தம்பியென்று

*நட்சத்திரம்* - விபஸன்னா - வாழும் கலைப்பயிற்சி

விபஸன்னா(Vipassanna): வாழும் கலை பயிற்சி.

நண்பர்களே இந்த பதிவு விபஸ்ன்னா என்னும் வாழும் கலைப் பயிற்சியைப் பற்றியது. இந்த பயிற்ச்சியை நான் 2002 ஆம் ஆண்டு மேற்கொண்டேன்.இந்த தியான முறை பற்றியும், அதைப் பற்றியான எனது அனுபவங்களையும் கலந்து உங்களோடு பகிர்ந்து கொள்கிறேன்.

இது மிகப்பழமையான தியான முறை அல்லது வாழும் கலை பயிற்சி முறை. புத்தர் ஞானம் பெற்ற தியான முறை இது.

இங்கு ஒரு விசயத்தை மனதில் கொள்ள வேண்டும். புத்தர் என்பது ஒரு தனிப்பட்ட மனிதரை குறிப்பது இல்லை. ஞானம் பெற்றவர்கள் அனைவரும் புத்தர்கள்என்றே அழைக்கப்படுகின்றர். நாம் இப்போது புத்தர் என்று வழிபடுபவர் இந்த முறையில் வந்த ஒருவர். அவருக்கு முன்னும் பின்னும் புத்தர்கள் வாழ்ந்திருக்கிறார்கள்.இது முறையாக குருக்களால் கற்பிக்கபட்டு ஒரு தொடர் சங்கிலியாய் இன்றும் தொடர்கிறது. இடையில் பல காலம் இந்தியா இந்த முறையை மறந்திருந்த போதும்,இந்தியர்கள் பரவிக்கிடந்த பர்மா நாட்டில் தொடர்ந்து பயிற்றுவிக்கப்பட்டு அழியாமல் காத்து வரப்பட்டது. வரப்படுகிறது. இதுதிரு S.N.கோயங்கா என்பவரால் இந்தியாவில்மறு அறிமுகம் செய்யப்பட்டு பல இடங்களில் இந்த வாழும் கலை பயிற்சி பயிற்றுவிக்கப்படுகிறது.
இது குறித்த அனைத்து விளக்கங்களும் இங்கு
நான் இங்கு என் புரிதல்களோடு அதை பகிர்ந்து கொள்கிறேன்.

விபஸ்ன்னா என்பது பாலி மொழிச் சொல். passanna என்றால் வழக்கமான முறையில் கண்களை திறந்து பார்ப்பது, Vipassanna என்றால் நிகழ்வுகளை அதன் உண்மை வடிவிலேயே பார்த்தல்அது எப்படி தோன்றுவது என்று இல்லாமல் அது என்னவாக இருக்கிறது என்று தேடிப் பார்த்தல், உடல் மனங்களின் உண்மையான நிலையை பார்த்தல்.

எளிமையாகச் சொல்ல வேண்டுமென்றால்,

விருப்பு, வெறுப்புகளுக்கு ஆட்படாமல் நமக்குள் நடக்கும் நிகழ்வுகளை ஒரு மூன்றாம் மனிதனாக கவனிப்பது, பழைய நிகழ்வுகளை வெளியேற்றுவது.

மனித மனம் என்பது நன்மை தீமைகளை தனக்குள் புதைத்து வைத்திருக்கிறது. இவைகளை சம்பந்தபட்டவர்களின் இன்ப துன்பத்திற்கு காரணமாக அமைகிறது.ஒரு மனிதன் தான் எப்படி இருக்கிறனோ அது மாதிரியே தன் சூழலையும் ஆக்கிவிடுகிறான். கோபமாக, வெறுப்பாக, அமைதியற்றவனாக துன்புறபுவனாக எனஎப்படி இருக்கிறானோ அப்படியே அவனைச் சுற்றியும் ஆக்கிவிடுகிறான். இதைக் கொண்டுதான் அந்த காலத்திலேயே நல்லதை நினை, நல்லதை பேசு, நல்லதை செய் என்றுசொல்லி இருக்கிறார்கள்.

மனிதனுடைய இந்த தீயகுணநலன்கள் அவனுக்குள் கடுமையான துயரத்தை ஏற்படுத்தி விடுகிறது. இதை எப்படி சரி செய்வது? அதற்குதான் இந்த பயிற்சி விடை சொல்கிறது.

இந்த பயிற்ச்சியின் நோக்கம் - ஒரு சமமான மனநிலையை உருவாக்குவது. பழைய விருப்பு வெறுப்பு எண்ணங்களை மேலே கொண்டு வந்து அவைகளை நம் மனத்திலிருந்து நீக்குவது

மனதனுக்கும் உலகிற்கும் இருக்கும் ஒரே தொடர்பு காற்று.

அந்த காற்று முறையாக போய் வரும் வரை அவன் மனிதன். உயிருள்ளவன். காற்று போய் வர இயலாத போதுஅவன் மரணித்து விடுகிறான். இந்த உலகத்துக்கும் அவனுக்குமான தொடர்பு இல்லாமல் போய் விடுகிறது. எனவே மனிதனுக்கு உரிமையான காற்றை கொண்டே அவனுடைய உண்மையான நிலையை அறிய முனைவதுதான் இப்பயிற்சி.

இந்த பயிற்சி மேற்கொள்ள ஐந்து இன்றியமையாத கட்டுபாடுகளை கடைபிடிக்கவேண்டும். அவை

1. பேசாதிருத்தல் - வாயால் மற்றும் உடலால்(கண்களால் பேசுதல் முதலியன)
2. எந்த சிறு உயிரையும் கொல்லாதிருத்தல்
3. திருடாதிருத்தல்
4. பாலுறவு கொல்லாதிருத்தல்
5. பொய் சொல்லாதிருத்தல்.

முதல் விதியைப் பார்த்தவுடனேயே எனக்கு தூக்கிவாரிப் போட்டது. இது நம்மால முடியாது. பத்துநாளைக்கு பேசாமா இருக்கிறதா? விளையாட்டா?என்றுதான் நினைத்திருந்தேன். இத்தனைக்கும் நான் இந்த பயிற்சி வகுப்பிற்கு சென்றிருந்தது எனது நெருங்கிய தோழனோடு.ஆனால் பத்து நாட்களும் ஒரு வார்த்தைகூட பேசவில்லை.

நம் வாழ்வில் நாம் எப்போதும் பிறருடன் மட்டுமே பேசி வாழ்கிறோம். தனக்குள் பேசுவது இல்லை அல்லது குறைவு. ஏனென்றால் இன்றைய வாழ்க்கை சூழல் அப்படி.நிர்ணயிக்கப்ப்பட்ட ஒரு வித சுழற்சியோடு வாழ்க்கைச் சக்கரம் ஓடிக்கொண்டிருக்கிறது. அந்த இயந்திரத்தனத்தில் தனக்குள் பேசுதல் என்பது இயலாத காரணம்.ஆனால் இந்த பயிற்சி ஒருவன் தனக்குள் பேசுவதற்கான சூழலை ஏற்படுத்தி தருகிறது. அதன் மூலம் அவன் தன்னை யார் என்று உணர வாய்ப்பு ஏற்படுகிறது.


நான் இந்த பயிற்சி பெற்றது தம்மாசேது-சென்னை,

சென்னையில் திருமுடிவாக்கம் ன்னுமிடத்தில் அமைந்திருக்கிறது. பல்லாவரத்திலிருந்து மேற்கே ஒரு 10 கிமீ தொலைவில் அமைந்திருக்கிறது.சென்னைக்குள் இருக்கும் ஒரு கிராமம் அது. போகும் வழியில் திருநீர்மலை. அடுத்து சிப்காட் தொழிற்பேட்டை. தொழிற்பேட்டையை கொஞ்சம் தாண்டிப் போனால் வயக்காட்டிற்குள் அமைந்திருக்கிறது தம்மாசேது. மிகப்பெரிய இடம். ஆண்கள் பெண்கள் தங்குவதற்கு தனித்தனியான அறைகள், அறை ஒன்றிற்கு இருவர் எனும் வகையில் கட்டப்பட்டிருக்கிறது.அறை எல்லா வகையான வசதிகளுடன் ஏற்படுத்தப்பட்டிருக்கிறது. கொசுத்தொல்லையில்லிருந்து காத்து கொள்ள ஒவ்வொரு படுக்கைக்கும் தனித்தனி கொசுவலைகள். மெத்தை,தலையணை என தேவையான அனைத்து வசதிகளையும் செய்திருக்கிறார்கள்.மொத்தம் பன்னிரண்டு நாட்கள் , பயிற்சி பத்து நாட்கள், பயிற்சிக்கு முந்தைய நாள் மதியத்திற்கு மேல் அங்கு செல்ல வேண்டும்மாலையில் ஒவொருவருக்கும் அவரவருக்குரிய அறைகள் ஒதுக்கப்ட்டு அறைச்சாவி கொடுக்கபட்டது. எல்லோரும் அறைக்கு சென்று ஆசுவாசப்படுத்திக் கொண்ட பின்பு அன்றை மாலையில் ஒரு அமர்வு.இந்த பயிற்ச்சியைப் பற்றி, பயிற்ச்சியின் போது பின்பற்ற வேண்டிய முறைகள் பற்றி தெளிவாக விளக்கம் கொடுக்கப்பட்டது. ஒரு நாளைக்கு பத்து மணி நேரம் பயிற்சி. அதில் மூன்று முறை கூட்டுத் தியான வகுப்புகள்.


முதலிலேயே தெளிவாக அறிவித்து விட்டார்கள். இந்த பயிற்சி எந்த மதச் சார்பும் உடையது அல்ல. இந்த பயிற்சி செய்வதினால் யாரும் அவரவர்நம்பிக்கைகளை மாற்றி கொள்ளத் தேவையில்லை. உங்கள் நம்பிக்கைகளை ஒரு பத்து தினங்களுக்கு ஒதுக்கி வைத்து விட்டு, அதாவது அது தொடர்பான செயல்களில் ஈடுபடுவதைத் தவிர்த்துஇந்த பயிற்சியை பின்பற்றுங்கள். பின்பு இந்த பயிற்சியைத் தொடர்வது உங்களுடைய விருப்பம். ஆனால் எந்த நம்பிக்கையையும் இந்த பயிற்ச்சியோடுபோட்டு குழப்பி கொள்ளாதீர்கள், எந்த இலக்கும் வைத்து பயிற்ச்சியில் ஈடுபடாதீர்கள், ஏதேனும் ஒன்றை மனதில் நினைத்து அதை நோக்கி பயணிக்காதீர்கள் என்று தெளிவாக கூறிவிட்டார்கள். நான் அமரும் போது நினைத்து கொண்டது மெய்ஜோதியை எப்படியும் அடைவது என்பதே.


இந்த பயிற்சி மனதை ஒருமுகப்படுத்துவதற்காக மட்டும் அல்ல. மனதை ஒருமுகப்படுத்துவதென்பது இதில் ஒரு சிறு நிகழ்வே. அதைக் கொண்டு நம் பழைய சம்ஹாரங்களை எல்லாம் வெளியில் கொண்டுவந்து அதன் நன்மை தீமைகளைஎல்லாம் அப்புறப்படுத்தி, மனதை ஒரு சமமானதாக மெய்யானதாக்கத்தான். அதாவது ஞானம் பெறுவதுதான். ஞானத்தை அடைய இந்த பயிற்சி ஒரு தொடக்க நிலை அல்லது முதல் அடி அவ்வளவுதான். தொடர்ச்சியான பயிற்ச்சியின் மூலமே இதனை அடைய முடியும்.


பயிற்ச்சி கடினமானது. ஆமாம் நம் சுவாசத்தை நாம் கவனிக்க வேண்டும். அது எப்படி உள் செல்கிறது, எப்படி வெளிச் செல்கிரது என்பதை உணர வேண்டும். அதற்காக நமது முகத்தில் மிகச்சிறிய பகுதியில் நம் கவனத்தை குவிக்கவேண்டும்.எடுத்துகாட்டாக மூக்கிற்கும் மேலுதட்டிற்கும் இடைப்பட்ட முக்கோணம். முதலில் மிகத் தடுமாற்றமாகத்தான் ஒருந்தது. மனசு எவ்வளவு தூரம் அலை பாய்கிறது என்பதை அப்போதுதான் உணர முடிந்தது. ஆனாலும் தொடர்ந்து பயிற்சி என்பதால் மெல்ல மெல்ல சுவாசத்தைஉணர முடிந்தது. இங்கு குறீப்பிடத்தக்கது நம்மால் உணரமுடியாவிட்டாலும் வருந்தக்கூடாது. தொடர்ந்து பயிற்சி செய்ய வேண்டும். இவ்வாறாக முகம் முழுவதும் உணர வேண்டும்.
இந்த பயிற்சியின் தத்துவமே மனித உடலே நுண்ணிய காற்று முடிச்சுகளால் ஆனது. அதன் பண்பு தோன்றி மறைவது. நாம் அந்த தோன்றி மறைவதை உணர வேண்டும். அதன் மீதுநமது வினைகளை ஏற்றாமல் ஒரு மூன்றாம் மனிதனாக கவனிக்க வேண்டும்.

பயிற்ச்சி தொடங்கி 3ம் நாள் மதியம் 3 -5 வரை முதல் கூட்டுதியானம். இந்த தியானத்தின் போது உடலை ஆடாமல் அசையாமல் வைத்து சுவாசப்பயிற்ச்சி செய்ய வேண்டும். இப்போது முகத்திலிருந்துஉடலின் மற்ற பாகங்களிலும் இதை உணரும் பயிற்சி கற்பிக்கப்படுகிறது. இந்த அமர்வுக்கு அதிட்டானம் என்று பெயர். அதிலிருந்துஅடுத்த ஆறு நாட்களுக்கும் இந்த பயிற்சிதான். உடல் முழுவதும் காற்றின் முடிச்சுகளை நாம் உணர உணர எலும்புகளை ஊடுருவி அவை செல்வதை உணர முடியும். நம் உடம்புக்குள் ஒரு free flow ஆக காற்று போய் வருவதை உணரமுடியும்.என்னால் 8 வது நாள்தான் ஒரளவிற்கு அதுமாதிரியான அனுபவம் கிடைத்தது.

பயிற்சி நேரங்கள்:
காலை 4.30 லிருந்து 6.30 வரை - தியானப் பயிற்சி
காலை 6.30லிருந்து 8.00 வரை காலைச்சிற்றுண்டி +ஓய்வுகாலை
8.00 லிருந்து 9.00 வரை கூட்டுத் தியானம்
9.00லிருந்து 9.05 சிறு இடைவெளி
9.05 லிருந்து 11.00 மணி வரை - தியான பயிற்சி( இடைவேளைகள் அவரவர் விருப்பம் போல)
நண்பகல்11.00லிருந்து 1 மனி வரை - மதிய உணவு, இடைவேளை
மதியம் 1.00 லிருந்து 3 மணி வரை - தியானம் ( இடைவேளைகள் அவரவர் விருப்பம் போல)
மதியம் 4.00லிருந்து 5 மணி வரை - கூட்டுத் தியானம்
மாலை 5.00லிருந்து 6 வரை- தேனீர் இடைவேளை
மாலை 6.00லிருந்து 7.30 வரை - தியானப் பயிற்சி
7.30 -8.00 வரை கோயங்காவின் தம்ம பேருரை

சென்னை முகவரி:

Vipassana Meditation Centre,
Dhamma Setu 533 Pazhan Thandalam Road,
Thiruneermalai Via, Thirumudivakkam
Chennai 600 044. India
Ph : +91-44-24780953
Email Id : dhammasetu@vsnl.net
Web site : http://www.dhammasetu.org/

இந்த பயிற்சி முறையான ஆசிரியர் துணை கொண்டே கற்க வேண்டுமென்பதாலே நான் மேலெலுந்த வாரியாக சொல்லியிருக்கிறேன்.
நான் சொன்னது எல்லாம் என் நினைவில் இருந்த செய்திகளை வைத்துதான்.
இதில் தவறுகளோ, தகவல் பிழைகளோ இருக்கலாம். சுட்டிக் காட்டினால் நான் அதை திருத்தி கொள்வேன்.

மேலும் அவர்களின் வலைதளத்திற்கு சென்று இதைப்பற்றி தெரிந்து கொள்ளலாம்.

இதைப் பற்றி மேலதிக விபரம் அறிந்தவர்கள் பகிர்ந்து கொண்டால் மகிழ்வேன்

அன்புடன்
முத்துகுமரன்.

பி.கு:
விபஸன்னாவை பற்றி எழுத வேண்டுமென்றால் அது மிக நீண்ட பதிவாகி விடும். அதற்கான நேரம் இப்போது இல்லை. அதனால் மிகச் சுருக்கமாக சொல்ல முயற்ச்சித்திருக்கிறேன்.

நான் இந்த பயிற்சியை தொடர்ந்து செய்யவில்லை. காரணம் எல்லாவற்றையும் ஒட்டுதல் இன்றி என்னால் பார்க்க முடியவில்லை. குறிப்பாக பெற்றோரிடம்.

அவர்களோடு நான் என்றும் சமநிலையில் இருக்க விரும்பவில்லை. அவர்களின் பாசத்தை உணர்ந்து கொண்டே இருக்க வேண்டும் என்பதால்தான் தொடரவில்லை. மெய்ஞானத்தை விட என் பெற்றோரின் மீதான அன்புதான் எனக்கு முக்கியமாகப் பட்டது. அவ்வப்போது ஒரு உடற்பயிற்சி மாதிரி மட்டும் செய்வதுண்டு.

*நட்சத்திரம்* - ஊரோடு ஒத்து வாழ் !!!( வணிக இடைவேளை)

















6 வித்தியசமல்ல. 1வித்தியாசம்தான்:

புகைப்படங்கள் நன்றி :
www.thinnai.com
http://pksivakumar.blogspot.com.

பி.கு: மேற்கூறியதில் இருந்து நீதியோ, நகைச்சுவையோ, காழ்ப்புணர்வோ - அப்பிடி ஏதாவது இருந்தால் எடுத்து கொள்வது அவரவர் திறனுக்குரியது.

இது ஒரு வணிக இடைவேளை மாதிரி.

ஆசுவாசப்படுத்திகொள்வதற்காக

இடைவேளைக்கு பின் நாளை புதுப் பதிவோடு வருகிறேன்

*நட்சத்திரம்* -

வெளிச்சப் புள்ளிகள்
காரிருள் வெளியில்
நட்சத்திரங்கள்.

மொட்டை மாடி, எப்போதுமே மகிழ்ச்சியின் அடையாளம். அலங்காரப் பொருட்களால் அழகு படுத்தப்பட்டிருக்கும்வீட்டை விட மொட்டை மாடி மிகவும் அழகனாது. குறிப்பாக இரவுகளில், பரந்து விரிந்த வான் வெளியைப் தன் கூரையாக விரித்து பால் கிண்ணமாய் நிலவையும், முத்துச் சிதறல்களாய் நட்சத்திரங்களையும் உடுத்தி கொண்டு வேர்வை துடைக்கும் தென்றலோடு வாழும் தருணங்கள் மிக அழகானவை.

தனியாகவோ, கூட்டமாகவோ, எப்படி இருந்தாலும் அங்கே முக்கியமாக நிகழ்வது நிலாப் பார்த்தல் மற்றும் நட்சத்திரங்களை எண்ணுதல். அதிலும் சிறுகுழந்தை போல் விளையாட்டு காட்டி ஓடிச் சொல்லும் நட்சத்திரங்களுடனான உறவு மிக இன்பமானது.

என்ன கதை சொல்ற மாதிரி இருக்கா?

இல்லைங்க.

இந்த வார நட்சத்திரம்(நட்சத்திர பதிவர்) நானாம். (எல்லாம் நேரம்ன்னு சிலர் முணுமுணுக்கிறது கேக்குது:-) )

தமிழர் திருவிழா நாட்களில் எனக்கு கிடைத்திருக்கும் வாய்ப்பு என்னை மகிழ்விக்கிறது.

பரவலாக அறிமுகமின்றி இருக்கும் நண்பர்களுக்காக மேடை அமைத்து அவர்கள் உள்ளிருக்கும் தீயை ஊருக்கு அறிவிக்கும் முயற்சி இந்த நட்சத்திர பதிவர் முறை. வாய்ப்பு பெற்ற அத்தனை பேரும் தங்கள் வெளிச்ச வெள்ளத்தை நிரம்பவே பாய்ச்சி இருக்கிறார்கள். தங்கள் இருப்பை அழுத்தமாகவும் அறிவித்து சென்றிருக்கிறார்கள். அவர்கள் எல்லோருக்கும் என் வாழ்த்துகள். வரப்போகும் நட்சத்திரங்களுக்கும் எனது வாழ்த்துகள்

வலைப்பூவில் தீவிரமாக இயங்க தொடங்கிய குறுகிய காலத்திற்குள் எனக்கு இந்த வாய்ப்பளித்த தமிழ்மணம் நிர்வாக குழுவினருக்கு நன்றி. இது குறித்து என்னை தொடர்பு கொண்ட மதி கந்தசாமிக்கும், முறையாக அறிவித்த காசிக்கும் நன்றிகள்.

இது ஒரு பெரிய சவால். நட்சத்திரமா மின்னுறது இல்ல.(ஏன்னா நட்சத்திரம் தன்னைப் பொறுத்தவரை எப்போதும் அதன் ஒளியை இழப்பதில்லை. அது பார்ப்பவரை பொறுத்து) தினமும் தொடர்ந்து எழுதுறதுதான். ஒழுங்கா எழுதி விதிகளை காப்பாத்திடுவேன்னு நினைக்கிறேன். (இப்ப பார்த்து அலுவலகத்தில படுத்த ஆரம்பிச்சிட்டாங்க.... )

அதுனால இந்த வாரம் என்னை பொறுத்த வரை நட்சத்திர இரவு வாரம்:-)

ஒரு வாரம் எல்லோரையும் என்னை கவனிக்க வைக்க ஒரு வாய்ப்பு. இதை எப்படி பயன்படுத்துவது, என்ன மாதிரியான விசயங்களை எழுதுவது. எனக்குள் ஏகப்பட்ட சிந்தனைகள் வருகிறது. நிறைய எழுதத்தான் ஆசை.
ஆசைப்படறதுக்காக என் எண்ணத்தை எல்லாம் ஏழு நாளைக்குள்ள எழுதறதுங்கிறது கடினமானது. ஆனா முடிந்தவரை என்னை நிரூபிக்கும்/ விரும்பும் எழுத்துகளாக இருக்க வேண்டும் என்பதில் உறுதியாக இருக்கிறேன்.

கடந்த சில நாட்களாக நண்பர்கள் சிலருக்கு ஒரு விதத் தவிப்பு. நான் பரபரப்பிற்காக எழுத ஆரம்பித்திருக்கிறேனோ என்று. நிச்சயம் பரபரப்படைய வேண்டும் என்பதற்காக மலிவான உத்திகளை கையாண்டு எழுதுவதில்லை. இனியும் அவ்வாறு செய்யப் போவதில்லை. என் மனதிற்கு நேர்மை என, உண்மை என படும் எதையும் தயங்காமல் சொல்லுவேன். எந்த காலத்திலும் நடுநிலை என்னும் அயோக்கியதனத்தைச் செய்யமாட்டேன்.

விதையின் பயணம் மென்மையானது அல்ல. கரடு முரடானதுதான். அதுபோலத்தான் கட்டுகளை உடைத்து கொண்டு வருபவன் குரலும். என் நியாயங்களை தயக்கமின்றி எப்போதும் உரத்துச் சொல்லுவேன். மற்றவர் அதை ரசித்தாலும் ரசிக்காவிட்டாலும்.

நான் எத்துனை மென்மையானவன் என்று என்னோடு பழகியிருக்கும், பழகும் நண்பர்களுக்கு தெரியும். அதே மென்மையை எழுத்தில் காட்டவேண்டும் எதிர்பார்த்தால் அதற்கு நான் பொறுப்பல்ல. ஆனால் எனக்குள் எல்லைகள்
வைத்திருக்கிறேன். என் எழுத்துகள் கண்ணியமாக இருக்க வேண்டும், நாகரீகமாக இருக்க வேண்டும், உண்மையாக இருக்கவேண்டும். அதே போல் எந்த சூழலிலும் தனிமனித தாக்குதலில் இறங்க மாட்டேன்.

இந்த வாரத்தில் ஒரு கலவையான படைப்புகளாகவே தர எண்ணி இருக்கிறேன். எந்த வித வேடங்களுமின்றி, எந்த வித சாயங்களுமின்றி. கவிதைகள் முதல் கடவுள் வரை என் எண்ணங்களை என் புரிதல்களை உங்களோடு பகிர்ந்து கொள்கிறேன்.

அது மார்கழிப் பனியாகவும் இருக்கலாம். சித்திரை வெயிலாகவும் இருக்கலாம்.

எப்படி இருந்தாலும் உங்கள் இதயம் நனைப்பேன்

என்ற நம்பிக்கை இருக்கிறது

அன்புள்ள
முத்துகுமரன்

தமிழ்ப் புத்தாண்டு வாழ்த்துகள்

நண்பர்கள் அனைவருக்கும் இனிய தமிழ்ப் புத்தாண்டு மற்றும் தமிழர் திருநாள்(பொங்கல்) நல்வாழ்த்துகள்.

''தை'' தமிழர் வாழ்வில் வளத்தை சேர்க்கட்டும்.


அன்புடன்
முத்துகுமரன்
Related Posts with Thumbnails

Modified by Blogger Tutorial

முத்துகுமரன் ©Template Nice Blue. Modified by Indian Monsters. Original created by http://ourblogtemplates.com Blogger Styles

TOP